บทพาหุงมหากา (ชัยมงคลคาถา)

บทที่ ๑ — ชนะพญามาร

พระจอมมุนีทรงชนะพญามารผู้เนรมิตแขนพันแขนถืออาวุธครบมือขี่ช้างครีเมขละ พร้อมเสนามารที่โห่ร้องกึกก้องด้วยธรรมวิธีมีทานบารมีเป็นต้นด้วยเดชะแห่งชัยชนะนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน

บทที่ ๒ — ชนะอาฬวกยักษ์

พระจอมมุนีทรงชนะอาฬวกยักษ์ผู้ดุร้าย กระด้าง ไร้ความอดทนซึ่งต่อสู้ตลอดคืนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าพญามารด้วยวิธีทรมานอันดีคือขันติด้วยเดชะแห่งชัยชนะนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน

บทที่ ๓ — ชนะช้างนาฬาคิรี

พระจอมมุนีทรงชนะช้างนาฬาคิรีที่ตกมัน ดุร้ายราวไฟป่าและสายฟ้าด้วยวิธีรดด้วยน้ำคือเมตตาด้วยเดชะแห่งชัยชนะนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน

บทที่ ๔ — ชนะโจรองคุลิมาล

พระจอมมุนีทรงชนะโจรองคุลิมาลผู้ดุร้าย ถือดาบไล่ตามพระองค์ไปไกลถึงสามโยชน์ด้วยการบันดาลฤทธิ์ทางใจด้วยเดชะแห่งชัยชนะนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน

บทที่ ๕ — ชนะคำใส่ร้ายของนางจิญจมาณวิกา

พระจอมมุนีทรงชนะคำกล่าวร้ายของนางจิญจมาณวิกาที่เอาไม้กลมผูกท้องแกล้งทำเป็นมีครรภ์แล้วใส่ร้ายกลางที่ประชุมด้วยวิธีอันงดงามคือความสงบนิ่งแห่งพระทัยด้วยเดชะแห่งชัยชนะนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน

บทที่ ๖ — ชนะสัจจกนิครนถ์

พระจอมมุนีผู้รุ่งเรืองด้วยประทีปคือปัญญา ทรงชนะสัจจกนิครนถ์ผู้ละทิ้งความสัตย์ มุ่งยกวาทะของตนขึ้นดังยกธง และมืดบอดยิ่งนักด้วยวิธีแสดงธรรมให้เห็นความจริงด้วยเดชะแห่งชัยชนะนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน

บทที่ ๗ — ชนะพญานาคนันโทปนันทะ

พระจอมมุนีทรงโปรดให้พระโมคคัลลานะเถระเนรมิตกายเป็นนาคราชไปทรมานพญานาคนันโทปนันทะผู้มีฤทธิ์มากแต่มีความเห็นผิดด้วยวิธีมอบฤทธิ์ที่เหนือกว่าแก่พระเถระด้วยเดชะแห่งชัยชนะนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน

บทที่ ๘ — ชนะพกาพรหม

พระจอมมุนีทรงชนะพกาพรหมผู้สำคัญตนว่าบริสุทธิ์และรุ่งเรืองมีความเห็นผิดรัดรึงไว้ประดุจถูกงูรัดมือด้วยวิธีวางยาอันวิเศษคือญาณด้วยเดชะแห่งชัยชนะนั้น ขอชัยมงคลจงมีแก่ท่าน

บทสรุป

ผู้มีปัญญา ไม่เกียจคร้าน สวดหรือระลึกถึงพระพุทธชัยมงคลทั้งแปดบทนี้เป็นประจำทุกวันย่อมละเสียได้ซึ่งอุปัทวันตรายต่าง ๆ และถึงซึ่งความหลุดพ้นอันเป็นสุขอย่างยิ่ง