บทกรวดน้ำ อุทิศส่วนกุศล

การกรวดน้ำคือการ ตั้งใจอุทิศ ส่วนกุศลที่เราทำไว้ให้ผู้อื่น น้ำที่รินเป็นเพียงเครื่องหมายของการให้ ไม่ใช่ตัวบุญ ดังนั้นหากไม่มีน้ำหรือกรวดไม่สะดวก การตั้งใจอุทิศพร้อมสวดบทนี้ก็สมบูรณ์แล้ว

คำว่า อิทัง เม แปลว่า "ขอส่วนบุญนี้ของข้าพเจ้า" ตามด้วยผู้รับ คือ *ญาตีนัง* หมายถึงญาติทั้งหลาย หรือ *สัพพะสัตตานัง* หมายถึงสรรพสัตว์ทั้งปวง

จุดที่น่าสนใจคือ บทนี้ไม่ได้ขอสิ่งใดกลับมาให้ตัวผู้สวดเลย เป็นการให้ล้วน ๆ ซึ่งตามหลักคำสอนแล้ว ความตั้งใจให้โดยไม่หวังผลตอบแทนนี้เอง คือสิ่งที่ทำให้ใจของผู้ให้เบาขึ้น

หากเพิ่งเริ่มต้น แนะนำให้ใช้คำอุทิศภาษาไทยควบคู่ไปด้วย เพราะการอุทิศด้วยภาษาที่เข้าใจ จะทำให้ตั้งใจได้ตรงกว่าการท่องอย่างเดียว

กรวดน้ำหลังสวดมนต์จบ หลังทำบุญตักบาตร หรือหลังถวายสังฆทาน ตามลำดับปกติของการสวดมนต์ จะสวดแผ่เมตตาก่อน แล้วจึงกรวดน้ำเป็นบทสุดท้าย

หากกรวดน้ำจริง ให้รินน้ำลงบนพื้นดินหรือภาชนะช้า ๆ ระหว่างสวด แล้วจึงนำน้ำไปเทที่โคนต้นไม้เมื่อสวดจบ