อภยปริตร (บทสวดแก้ฝันร้าย)

บทนี้สั้นและมีโครงสร้างซ้ำสามรอบ ต่างกันเพียงคำเดียว คือ พุทธานุภาเวนะ ธัมมานุภาเวนะ และ สังฆานุภาเวนะ หมายถึงด้วยอานุภาพของพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ตามลำดับ

สิ่งที่บทนี้กล่าวถึงล้วนเป็นเรื่องที่ทำให้ ใจไม่สงบ ทั้งสิ้น ได้แก่ ลางร้าย เสียงนกร้องที่ฟังแล้วขนลุก เคราะห์ร้าย และฝันร้าย

จุดที่ควรเข้าใจให้ตรงคือ พระพุทธศาสนา ไม่สอนให้เชื่อเรื่องลางบอกเหตุ ในมงคลสูตรทรงระบุชัดว่ามงคลที่แท้จริงคือการกระทำของเราเอง ไม่ใช่ฤกษ์ยามหรือลาง และมีคำสอนเรื่อง มงคลตื่นข่าว ซึ่งหมายถึงการหลงเชื่อสิ่งเหล่านี้อย่างไร้เหตุผล

ดังนั้นสิ่งที่บทนี้ช่วยได้จริง คือ การทำให้ใจของผู้สวดคลายความกังวลลง เมื่อฝันร้ายแล้วนอนไม่หลับ หรือกังวลกับเรื่องที่ยังไม่เกิด การสวดบทนี้เป็นการดึงใจกลับมาอยู่กับพระรัตนตรัยแทนที่จะวนคิดกับความกลัว

ฝันร้ายส่วนใหญ่เกิดจากความเครียดที่สะสมมาในแต่ละวัน หากฝันร้ายบ่อยผิดปกติ ควรพิจารณาเรื่องการพักผ่อนและความเครียดควบคู่ไปด้วย

สวดทันทีหลังตื่นจากฝันร้าย หรือสวดก่อนนอนในคืนที่ใจไม่สงบ เพราะบทสั้นมาก จึงสวดได้แม้ในยามที่ยังง่วงหรือใจยังไม่นิ่ง

แนะนำให้สวดต่อด้วยบทแผ่เมตตา เพื่อให้ใจกลับมาอยู่ในอารมณ์ที่ผ่อนคลายก่อนหลับต่อ